443 gün...
Hasret zirveye ulaştı, özlem dorukta
Nice yaşlı göz, yanık gönül bekler Durakta
Sensizlik hakimdi yâr, geçtiğin her sokakta
Bakışlarının düştüğü duvarlarda aradık seni
443 gün...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta