Bazen dağlar aşıyorum.
Çoğu insanın gözleri üstümde,
“ Aşılmaz oğlum...! ”
ben aşmasının yolunu biliyorum bilmesine de
dağın öbür yamacından korkuyorum...
Dümdüz bir ovadan geçiyorum bazen.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




çok güzel şiirleriniz. tebrikler...
Değerli şiirlerinizi okumaktan pek memnunum. Yüreğiiniz dert görmesin. Saygılarımla
hayatı ne güzel anlatmışsınız. hepimiz birer yolcuyuz,dağın arkasında ne olduğunu bilebilseydik umut olmazdı.duraklamalar olmasaydı,etrafımızı göremezdik.MUTLU OL,MUTLU KAL sevgili şair.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta