Kaç asırdır ayaktasın, tek başına ulu çınar?
Yıkılmadan, öyle dimdik, ne de mağrûr bakıyorsun.
Bulutlar sevgilin olmuş, dallarına kuşlar konar,
Sular kendi mecrâsına, sen kendine akıyorsun...
İstanbulda, Gülhânede seyrettim ben seni çınar.
O mücessem bedeninle, mest ettin sen beni çınar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kocaçınarların yıkılmaması temennisiyle
yüreğinize sağlık,tebriklerimle
Emeğine yüreğine sağlık,çok güzel olmuş,kaleminiz daim olsun tebrikler.
Hece ölcüsüyle guzel yaziyorsunuz.. saygilarimla..perinur olgun
COK GUZEL herşehırde bır ulucınar var her aılede bır ulu cınar var kutlarım şairim saygılarımla
selami
Bu şiir ile ilgili 44 tane yorum bulunmakta