Daha yirmi yaşındaydık, yirmi iki yaşındaydık,
Ne Mehmetler kaybettik, ne yiğitler yitirdik…
Sabah oldu güneş gördük, akşam oldu batıştaydı aklımız.
Uyandığımızda beyaz olan duvarlar, kırmızıya çalmıştı…
Giyindik üstümüzü, düştük sokaklara “ ne kurşunlar sıkıldı”
Öldük, öldürüldük, vurduk, vurulduk, yandık, tutuştuk…
Ama hiçbir zaman, hiçbir şekilde, hiçbir yaşanmışlık bitiremedi bizleri,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta