Daha yirmi yaşındaydık, yirmi iki yaşındaydık,
Ne Mehmetler kaybettik, ne yiğitler yitirdik…
Sabah oldu güneş gördük, akşam oldu batıştaydı aklımız.
Uyandığımızda beyaz olan duvarlar, kırmızıya çalmıştı…
Giyindik üstümüzü, düştük sokaklara “ ne kurşunlar sıkıldı”
Öldük, öldürüldük, vurduk, vurulduk, yandık, tutuştuk…
Ama hiçbir zaman, hiçbir şekilde, hiçbir yaşanmışlık bitiremedi bizleri,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta