Yaş otuzdokuz bundan böyle
Geri dönüşü yok
Tekrarı yok film gibi
Kabullendim artık
kırkına dayanan merdivenin
son basamağına geldiğimi
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




bu şiiri daha önce de okumuş ve çok sevdiğimi söylemiştim...şimdiyse yaşıyorum...özellikle finaliniiii....küçük bir farkla...ben 39 ile 40 arasındaki 5 yılımın sanıyorum ki ilk yılındayım...yaşasııın...:))
Aldırma başka söze dostum, tam aşık olunacak yaş... İnsan bu yaşlarda; eşine, çocuklarına, bizi yaradana aşık olma olasılığı daha fazladır.
Diline ve kalemine sağlık...
Selamlar.
Nafi Çelik
İnsan yaşamında 40 yaş ve civarı zordur. Orta yaş bunalımı derler. İnsan telaşlanır. Dönüp geriye bakar. Ömrün çoğu gidip, azı kalmıştır. Yolun sonunu düşünür hep. Telaşlanır. Yüreğini acı ve hüzün kaplar. Sonra yavaş yavaş atlatılır bu bunalım ve kişi rahata kavuşur. Ne sonu düşünür ne de telaşlanır. Desene ben tabutluğa merdiven dayamış durumdayım. Tatlı ve anlamlı şiirinizi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta