Qara günlərində kəfən geyinib,
Qoynunda yatmağa gəlmişəm vətən.
Gözümü dünyaya açdığım gündən,
Otuz altı ildir ölmüşəm vətən.
Otuz altı ildir başdaşım da yox,
Başıma Allahın daşı da düşmür.
Ömrümə, günümə ağlayanım yox,
Köz olmuş sinəmə göz yaşı düşmür.
Elə bil ruhumu qırıblar mənim,
Donmuşam yerimdə bir saat kimi.
Allahın özü də məəttəl qalıb,
Otuz altı illik bir həyat kimi.
Kayıt Tarihi : 2.2.2019 21:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!