Burası kitapların son cümlesiz kaldığı otel
Her odada bir şairin yarım kalmış kahkahası
Kırk yıl sonra bile duman tütüyor satır aralarından
Kırk yıl sonra bile bir halkın hafızası yanıyor
Ellerinde sözden yapılma kalkanlar
Şiirin barikatında öldüler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta