Hiç bilmediğim bir şehirde
ayaklarım çıplak, yüreğim tutsak
mevsimler değişiyor ve ben hissetmiyorum.
Ellerimde düşlerimin keskin izleri,
omuzlarımda, kaybetmişliklerimin ağır bedeli.
Ben sadece yürüyorum… Tut beni anne düşüyorum…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
