Utangaç bir hüzün masalı;
Umut yüklü hayvanların ayak izlerinden başlayıp,
Parçalanmış bedenlerde biten.
Ölüm yeşeriyordu çorak yaylalarda,
Gece katillerin simalarını örtmüştü karanlığıyla,
Bir anne mozotu döküp ateşe veriyordu bedenini,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta