¹Çoktan az kalmıştı çocukların umut yolu
Neşeliydi mutluydu gençler
Güneş, heybetli sıcaklığıyla ısıtırken yeryüzünü
Çarpık bağlarıyla kök salmış
Ilık bir meşenin altında
Direniş ve zafer türküleriydi gökyüzüne ilham veren
Kuşlar kırlangıçlar eşliğinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta