Hayatımı çaldılar bir diyarda sisli hüzünler yükselirken
Ruhumun ifadesizliği çaresizce beklerken
Gitti onlar birer birer
Ben ise geriye kalanla dolaşırken, ifademle
Yokuş aşağı inen su misali çarpıntıdayım
Yok muydu çaresi ya da vardı engel mi oldular
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta