Hep ayrılıklardan sonra başlardı yağmur
Baştan sona sağanak.
Toprak kadar şiir de ıslanırdı,
Kadın da
Yirmi numaralı yolcu da
Komisyoncu da
Otobüse en son binen çanta da
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta