Ne vakittir yüzler kızarır sevda yolunda
Anlatır kara kuytuda üç gününü amansız bir yaşlı usta
İlkin ağlamış yek avaz, şenlenmiş duyanlar bir daha duymak üstüne
Akabinde aklar bürünmüş, tez vakitte kararmak üstüne
Bir de tez yaşanmış anılar çok değil bir ömür kadar
Düşlerken geçip gitmiş bir çift göz, kirpiklerin gölgesinde
Ne yapsan nafile alnında kara kader, bohçanda yazgılar
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta