Bulutların ardından göz kırpıyordu güneş,
Grimsi mavilikteydi gökyüzü
Kuşlar belki uzaklara giden kaz sürüsü
yada yeni gelen kaplamıştı her yanı.
Dünya sakin bir güne merhaba demişti bile
İnsanlar hareketliydi ama sessizdi
Sadece bir-iki sokak kedisinin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yürek Usta olunca bir başka yazıyor kalem kah kan damlıyor şiirden kah ibreti alem oluyor tıpkı bu şiirde olduğu gibi saygılarımla üstadım
harika bir yorum.
neden bu şiirini/yorumunu özgür kocaeli gazetesine
göndermiyorsun.herkezin okumasını isterim
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta