Nöbet başındayım sessiz, sedasız
Ne zaman bitecek bu çile tertip
Her taraf karanlık ışıksız, aysız
Ne zaman bitecek bu çile tertip
Bin bir türlü hayal kurup dururum
Bitmez bu ızdırap sonsuz uçurum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




TÜM ASKERLERİMİZE AMA ÖNCELİKLE ONLARA YAR VE YARDIMCI OLSUN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta