Bugün yirmi dokuz Ramedân sonu
Beytullâh’ın bile karadır donu
On bir ay bekleriz hasretle onu
Melül mahzun bakıtıyor ELLÂH’ım! (Celle Celâlihu)
Elveda sevgili Ay’lar Sultanı
Hüznün ile doldurdun aşiyanı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta