Bugün 29 aralık….
Sevdiklerimin beni terkedişinin yıl dönümü…
Kendimle kalışımın , yalnızlığı mesken edinişimin yıl dönümü yani…
Birer , ikişer , gidişlerin…
Sessizliğe gömülüşlerimin yıldönümü…
Bende , hep ardısıra oldu terkedilişler…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta