Yirmi yedi Mayıs günü
Topladılar kökümüzü
Ellerimiz arkadan bağlı kelepçeyle
Götürdüler bizi Harbiye'ye
Bekliyoruz ölümü hepimiz
Bekliyoruz hasretle ve sessiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta