Karmaşık duygular içinde yaşıyordum
Yavaş yavaş küçülüyordu dünyam
Bir yanım yok olup gidiyordu
Bir gün bir ses ruhumu bülbülün sesi gibi okşadı
Göçük altında kalanın ışığı görmesi gibi
Büyük bir mutluluktu o an
Karmaşık olan her şey birden basitleşmişti
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
