Viyana da yazılan kaderini yaşıyordu millet, 1815 ten,
Metternik önderliğinde verilmişti ferman.
Önce Avrupa’dan sonra atılacaktık Anadolu’dan
Son celseydi. Avrupa’nın kurgusu: kör olası Sevr,
Milletin hükmünün verilip , kalemin kırıldığı yer.
Tam atılacakken bu büyük millet,
Alparslan’dan beri yaşadığı 1000 yıllık ebedi vatanından.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta