Yirmi beş yıldır söylüyorum adını içimden,
bir dua gibi,
bir şarkının en dokunaklı nakaratı gibi.
Kumral saçlarını hâlâ rüzgâr tarar düşlerimde,
gözlerin, o açık kahve denizler,
bir sabah sessizliğini saklar.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta