Soğuk bir şubat ayı bugün
Ellerimde kar taneleri
Donuk gözler göğe bakar durur
Üşür çocuğun küçük elleri
Sobanın tavanı süsleyen ışığını unut, kardan adamı da.
Çimlerde koşuşur umursamaz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta