Ava gider padişahın biri, hani;
Sabahleyin önüne çıkıverir piri fani.
Neyse, dolaşır avlağı bulmak için avını,
Akşam olur, artık yorgunluk da alır tavını.
Gerçekleşmemiştir hünkârın hayali,
Anlamaz hiç kimse nedendir ahvali.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Padişah da: Gördüm uğursuz yüzünü diye;
Bulamadım bu gün hiçbir av, acaba niye?
“Sorarım size uğursuz şimdi kim? ” diye?
Ben canımdan oluyorum sizi gördüm diye.
keyifli bir bakı ve şiir güzel
tebrik ve saygı ile..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta