Soldu ruhumun gülü bülbülü
Artık dünyam boş ve karanlık
Bedenim dar geliyor ruhuma
Döner diyorlar bekle birgün
Güvenmiyorum ben şansıma...
Gidişin geldikçe yitik aklıma
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta