Yirmibeş Eylül günü...
Dünyanın, ölmüş çocukları beni ziyaret eder
Gözyaşımı içerler, ellerinde çiçeklerle...
Yirmibeş Eylül günü...
Dünyanın, ölmüş çocukları
Gözyaşı dökerler benim için
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




ürperdim bir anda şiirinizi okuyunca.....kimseye yakışmıyor ama çocuklara hiç yakışmıyor ÖLÜM....
lafı bile yakışmıyor bir gerçekte olsa....
Gerçek bir yaşanmışlık mı bu dizeler içsel bir gezinti mi anlamadım.....
gerçek se...üzücü.......ve ne desem boş ......
selamlar , Dilek Çınar
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta