Yirmibeş Eylül günü...
Dünyanın, ölmüş çocukları beni ziyaret eder
Gözyaşımı içerler, ellerinde çiçeklerle...
Yirmibeş Eylül günü...
Dünyanın, ölmüş çocukları
Gözyaşı dökerler benim için
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




ürperdim bir anda şiirinizi okuyunca.....kimseye yakışmıyor ama çocuklara hiç yakışmıyor ÖLÜM....
lafı bile yakışmıyor bir gerçekte olsa....
Gerçek bir yaşanmışlık mı bu dizeler içsel bir gezinti mi anlamadım.....
gerçek se...üzücü.......ve ne desem boş ......
selamlar , Dilek Çınar
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta