Yirmibeş Eylül günü...
Dünyanın, ölmüş çocukları beni ziyaret eder
Gözyaşımı içerler, ellerinde çiçeklerle...
Yirmibeş Eylül günü...
Dünyanın, ölmüş çocukları
Gözyaşı dökerler benim için
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




ürperdim bir anda şiirinizi okuyunca.....kimseye yakışmıyor ama çocuklara hiç yakışmıyor ÖLÜM....
lafı bile yakışmıyor bir gerçekte olsa....
Gerçek bir yaşanmışlık mı bu dizeler içsel bir gezinti mi anlamadım.....
gerçek se...üzücü.......ve ne desem boş ......
selamlar , Dilek Çınar
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta