Şimdi ayrıldım bu inatçı mevsimden
İşveli bir bahar kapımda
Kendini kaybetmiş bir sevinç
Çığırından çıkmış bir güneş doğuşu
Ve adresini kaybetmiş bir cumartesi sabahı
Nazlanıp durur karşımda
Bir türlü geçmez vakit.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta