18 Temmuz 2005, İstanbul
beyin sararır ve uyuşur bir an
ve çiçekler en güzel mezarda olur
ve sela ezanla okunur
bazen yediye çeyrek kala
kaçkın birkaç mahkum
dizilidir acilinde hastanenin
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,



