22.12 Şiiri - Yorumlar

Anılar insana türlü tuzaklar kuruyor.
Yakalanıyorsun,çocukluğun sıyırılmış diz kapaklarıyla kalkıyorsun o takıldığın paslı tuzaklardan.
Kalkamadığında oluyor,
Bir adım daha atacak cesareti topladığında karşına dikiliyorlar.
Kimseyi uyandırmamak için sabahlara kadar ağrıdan dört döndüğün yatağın hep o soğuk yüzünü seçiyorlar
Korkuların için seni avutacak bir iki cümle duymadığında da rüzgarın uğultusunu babanın fısıldayışına benzetme oyunu oynuyorsun