01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
215- ANLATAMAZSIN
Anlatamazsın,
Işığın aydınlığını, amaya,
Seslerin tınısını, duymayana,
Gözyaşının, ruh damlası olduğunu,
Hissiz, duygusuz, hiç anlamaz,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta