Canımsın, acı çektiğim gömleğim bilir, ona nakıştır son bakışın.
Gri bir çift göz, hisli bir el, alırım omzumun üstüne hissiz, hissiz bir ağacı.
Ustamsın, ustamın tesbihinden damlar can, sabır olur elde son çekişimde.
Anıya layık bir kin, kuru bir toprak serperim hissiz, hissiz bir toprağı.
Yolumsun, karla kapanan yoluna çık, ondan da soğuktur son adımın.
Dokunurum sona, sokulur uyurum hissiz, hissiz bir uykuda.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta