Ben Kerem Ozan
Bütün ceketlerimin kolları uzun
Pantolonlar ya ayaklarıma toplanır
Ya göbeğimin üzerinde kemerlenir
Kaşınır da tatlı tatlı kalın boynumun ortası
Ne bükülür bileğim ne de yetişir parmaklarım
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta