Bir şubat ayı yıl ikibin yirmiüçtü
Üzerimize bir karabasan çöktü
Miyadı dolanlar birer birer göçtü
Candan can koptu geriye acı kalır
Gecenin sessizliğini bozdu bir uğultu
Toprak adeta on ili bir anda yuttu
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta