sislerin ardında özlenen umuttur hayat,
bıçak sırtı düşlerin keskinliğinde,
haylaz göçlerin peşinde yalın ayak,
bahar, tomurcuğa kalkar, yüreğin lâl
dilsiz sözcüklerin dikensi bakışları, acıtır bazen,
fırtınalı gündüzlerin gecelerinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta