sabahın saat 8 iydi daha,,
sasondan geliyorduk yorgunca
osmaniye ilçesine gelince
uyandım uyuduğum ön koltukta,
kan revan içindeydi yüzüm gözüm,
insanlar doluşmuştu başucumuza,
bir otobüs kesmişti yolu
kızım annesinin yanı başında..
oğlum yanımda
yaklaştım yaralar içinde yatan karıma
kanlar akıyordu başında,uzanmıştı
teslim olmuş gibi tanrıya
sırt üstü,,,,,,
uyansana be gülüm uyan,
söylesene be zalim ölüm.söyle
KİM kime küstü.
kızın oğlun yanında,
sevmiyorduk birbirimizi ama
beni yaşıyor sanma,
kalksana yuvamın baş direği,
uyan allah aşkına,
şükretmiştik mevlaya yaşıyorduk hepimiz
dönmedikmi O GÜNDEN SONRA şaşkına..
Kayıt Tarihi : 14.9.2012 09:54:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)