Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yücelerin en yücesi Allah'a, ettim müracaat
Başka hiçbir kapı yok, kime edelim münacat
“Sen hem affedicisin, hem de affetmeyi seversin”
Affını bekler bu insan olan, şu küçücük kâinat
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta