Serersin salonun ortasına iki seccade, sen ve eşin, ev benim, akıl benim.Televizyon kapalı, derin bir sessizlik içinde “Allahu Ekber” dersin. duvarların zikri eşliğinde! Rahman ve Rahim Olan Allah'ın Adıyla. “Ancak sana ibadet eder ve yalnız senden yardım dileriz.” derken yüreğin bir huzurla dolar. Sonra düşünürsün: Ben eşime yanalım derken Cehennemi bahsetmemiştim… Ve devam edersin: “Bizi doğru yola ilet; kendilerine nimet verdiklerinin yoluna, gazaba uğramışların ve sapmışların yoluna değil.” Amin.
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta