El yarası geçer de kalır dilin yarası
İncitme hiç kimseyi seni sarsınlar cana
Kem sözü söyleyenin yüreğinde karası
Sen kendini bil yeter kötülük kalsın ona
Dersen ki hata onda, önce dinle sonra yer*
Belki de haklı odur Sezar ol hakkını ver
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Hay ömrüne bereket Sevgili Şairem...
Ne o öyle... Dili geçmişte mış'lı, muş'lu yaşamak...
Ama bilmeni isterim ki, bunu söyleyen hiç yapamadı bunu...
Çok demişimdir, "bunu diyeceğine, çekip vursaydın beni" diye...
Dinleyen kim?
Rabbim neden iki kulak vermiş öyleyse?
Süs mü?
Küpe takmak...
Yoksa çekilmek için mi?
El beresi geçiyor da, "dil beresi" geçmiyor ne yazık ki...
Neden bir tek bu yarayı açan, görmez, bilmez...
Gelip, öpüp iyileştirmez...
Anladım ki; "İsmihan Erdoğmuş" ne derse doğru der!
Anladım ki; Gül Başpınar takip etmeli bu izleri...
Nicelerine inşaAllah...
Sevgilerimle... Kucak dolusu hem de...
Dersen ki hata onda, önce dinle sonra yer*
Belki de haklı odur Sezar ol hakkını ver
Darılsan da kapına gelene bir minder ser
Büyüklük sende kalsın saygı duysunlar sana
tebrikler gönlünüze sağlık tebrikler
Şiiriniz sanki Güzel hasletlerin resmi geçidi gibi. Güzel bir nasihat ve çok güzel dizilmiş ölçü ve kafiyesiyle harika bir şiir olmuş.
Beğeni ve tebriklerimi selamlarımla yolluyorum.
Kem sözü söyleyenin yüreğinde karası
Sen kendini bil yeter kötülük kalsın ona...
yüreğine sağlık
Bacım derse doğru der... Ne 'kem söz', ne peşin hüküm, ne gam, ne tasa...
İnsana yakışan durup dinlemektir, güzele meyletmek ve gamı, kederi yenebilmektir...
Şiiri ve değerli bacımı tebrik ederim....
Tebrikler,devamını dilerim
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta