Yüreğimin en derinlerinden koparıp minik minik melekler yolluyorum sana, gunun guzel olsun, uzuntu senden, yolundan uzak olsun istiyorum. Kulaklarına 'seni korumalarını' fısıldayıp bırakıyorum penceremden usulca...
Sonra bekliyorum, sabırla.. Beklerken yasıyorum, kitap okuyorum, kahvemi yudumluyorum, çalışıyorum, uyuyorum, ölüyorum...
Geri donduklerinde etrafımı huzur veren bir koku sarıyor, içime cekiyorum, hep orada kalsın istiyorum, nefesimi bırakmasam ve icime hapsetsem kokunu diyorum. Bana seni anlatıyorlar, gozlerini, ellerini, uyurken yuzunun aldıgı ifadeyi, yorgun oldugunda nasıl oldugunu, ya da uzuntunu...
Hic susmasınlar istiyorum, dinliyorum, dinliyorum...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta