bazen bomboş bir sayfa oluveriyor insan
tüm saflığı ve karalanmaya amadeliğiyle
bazen kelimeler düğümleniyor boğazında
konuşmak geliyor içinden, hatta haykırmak
bir tükenmez kalem oluyor şair elinde
ve kağıda değince anlıyor hayatı tüketmişliğini
sessizlik çekiyor adamı kendine
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta