bazen bomboş bir sayfa oluveriyor insan
tüm saflığı ve karalanmaya amadeliğiyle
bazen kelimeler düğümleniyor boğazında
konuşmak geliyor içinden, hatta haykırmak
bir tükenmez kalem oluyor şair elinde
ve kağıda değince anlıyor hayatı tüketmişliğini
sessizlik çekiyor adamı kendine
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta