Sana balıkları soracaklar
Balinayla köpekbalığını ayır
Ne kadar da çok dişlerimiz var
Ve kar ne çok parlıyor
Karı öp
Hayret şu takım elbiseye
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




aşkın en kötü belki de tek kötü tarafı yüklediği sorumluluktur,,,
ansızın seni köpekbalıklarının olduğu havuza atarlar,,
sonra hayıflanırsın:
acaba okyanusta mı olsaydık,,,
pisi pisine havuzda iç edecekler beni!!!
işte o an köpekbalığının dişlerini değil, ölüme atıf,,,
an gelir, 'an gelir' aklına,,,
sonrası:
ne öpüyorsan, nasıl öpülüyorsan,,, öp!!! öpül!!!
unutmadan:::
beyaz en çok kara yakışır,,,
beyaz olduğunu unutursan keyfin kaçar,,,
bürüdüğü, örttüğü pislikleri görmemek kadar keyif olmaz,
eski bir dosta rastlamak geçerken ....çok güzeldi...şiire gelince gizem yükünü, muammalar içre meraka davet eden dizelerini, dekorunu, ima ve göndermelerini...gezindim...bir denizaltı yolculuğunu andıran..daha uygun zamanda ve ruh halinde şiirin sularına yeniden dalış yapmak üzere tebrikler ediyorum efendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta