Yolun bittiğini sandığın bir zamansızlıkta
Yap-boz kaldırımların taşlarını yalayarak
Daracık köhne bir sokağa adım atar ayakların
O sokak ki seni soğuk bir altı kasım akşamına götürür.
Açlığına yaygara ağlayan bir Sen başlar gözünde
Nefesin kesilir, şaşarsın, donup kalırsın
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta