Yolun bittiğini sandığın bir zamansızlıkta
Yap-boz kaldırımların taşlarını yalayarak
Daracık köhne bir sokağa adım atar ayakların
O sokak ki seni soğuk bir altı kasım akşamına götürür.
Açlığına yaygara ağlayan bir Sen başlar gözünde
Nefesin kesilir, şaşarsın, donup kalırsın
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta