Yolun bittiğini sandığın bir zamansızlıkta
Yap-boz kaldırımların taşlarını yalayarak
Daracık köhne bir sokağa adım atar ayakların
O sokak ki seni soğuk bir altı kasım akşamına götürür.
Açlığına yaygara ağlayan bir Sen başlar gözünde
Nefesin kesilir, şaşarsın, donup kalırsın
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta