Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
I.Dünya Savaşı'nın bitiminden 21 yıl sonra yani 1939 yılında başlayan ve milyonlarca insanın ölümüne, ruh sağlığıklarının bozulmasına,açlığa,
yokluğa,ahlak çöküntülerine,kıtlıklara yol açan
savaş günlerinde ,bunların acıları ve korkuları ile yaşayan bir şair ne yazar..
'Yıl 1939 /karanlıklar içinde /ölülerle yaşıyoruz..'
Gerçek ölüler ve yaşayan ölülerle..Ben kutluyorum Ahmet Muhip Dranas'ı..
Tarihe kısa ve özlü bir not düştüğü için..
fuck youuuuuu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta