Türk’ün yufkadır yüreği,
kabuk bağlamış birçok yara.
içlerinden biri kanıyor,
kanadıkça yanıyor,yandıkça kanıyor.
Binlerce yıllık hikaye bu,
Habil’le Kabil’den kalan,
Türk ve Ermeni halkına miras kalan.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta