01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
178- SİİR BU
Şiir bu;
Havan da, laf değil,
Pınar çeşmesi,
Bazen dağların,
Acımasız, şelalesi,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Son beş mısrayı pek anlayamadım ama sanki içinde bir tehdit havası var gibiydi? Zira Gerçek bir dostun öyle menfi şeyleri gerçek dostluk kaideleriyle bir araya cem etmesi akla pek muvafık düşmüyor.
Hayırlı ve içinde şuur dolu şiirler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta