01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
178- SİİR BU
Şiir bu;
Havan da, laf değil,
Pınar çeşmesi,
Bazen dağların,
Acımasız, şelalesi,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Son beş mısrayı pek anlayamadım ama sanki içinde bir tehdit havası var gibiydi? Zira Gerçek bir dostun öyle menfi şeyleri gerçek dostluk kaideleriyle bir araya cem etmesi akla pek muvafık düşmüyor.
Hayırlı ve içinde şuur dolu şiirler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta