Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aynı yıkımı görenlerden ve yıkılanların içinde yer alanlardanım.Bütün kapılar çalınırken ilkin anlamadım kapıları çalanın ölüm olduğunu.Sonraları kan kokusundan tanıdım onu ve ardındaki sermayenin köpeklerini.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta