On yedi Ağustos salı gecesi
Sallandı Marmara bölgesi
Yıkıldı evler ne kapı kaldı ne penceresi
Hiç duyulmuyor hükümetin sesi
Yardım et Allah’ım sen bizlere…
Bulutlar üzerimize çöktü kapkara
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Acı büyük. Şiirini büyük bir dikkatle okudum. Kıta sonlarındaki Allah'a yönelmelere takıldı aklım. Depremlerden önce olmalıydı. Diye düşündüm. Hem de, insan değerini bilerek. Hak ve haksızlık yapmayarak. Gülcük depreminden sonra uğradım oraya. Yıkılan bölgeleri gördüm. Oraların yapılması, oralardaki yaşamların çoğu. Ey fefaleket gelin diye bize bağırıyormuş.. Ve hala ülkemizin bir çok yerinde aynı manzaralar. Yaşamlar Allah'tan uzak. Yapılan kaliteden uzak. Yer seçimleri ticari rantlara bağlı, insana verilen değerlerden uzak. Düşünüyorum. Bu kadar vurdumduymazlığa Allah niye yardım etsin?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta