Devrildi duvar yetim Ayşe, beton , öksüz Ali
Yedi kat yukardan kader olmuş garibe çöküp
Haberi zangır zangır karabuluta bürünmüş; zelzele
Toz içinde canlar , çamurda yalınayak, sokak karanlık
Ruhlar sıkışmış betona sığınıp ağıttan ağıta durmuş anneler
Demir demire sarmış yoldan milim milim örmüş tuğladan
Damla damla hasretten inim inim yürekler solgun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta